Μην



















Μην

Μην…
Μην ανοίγεις τα μάτια
μόνον άκου τις λέξεις
που ριγούν άναρθρα
σαν πέφτουν
στο σκοτεινό τοίχο της καρδιάς
επιθυμώντας να κατοικίσουν
στην αιωνιότητα της στιγμής σου
πριν αναληφθούν στο εφήμερο.

Πόλοι Συναισθημάτων
















Πόλοι Συναισθημάτων

Μπορείς να διακρίνεις
μια χαραγμένη πορεία
προς τους αυτοδιαλυμένους πόλους
των συναισθηματικών εξαρτήσεων
σαν βυθίζονται αναπότρεπτα
από το βάρος της θνητότητας
στη μεταβλητότητα ενός άγνωστου βυθού.

Κι όσο κι αν προσπαθείς
να τους διαρρήξεις
πάντα θα ελλοχεύει
το εκτόπισμα της νοσταλγίας
σε έλκοντα άκρα
που άψυχα πια
εξιστορούν ναυάγια
στις συνθέσεις της μνήμης …

Ανέμου Λικνίσματα

















Ανέμου Λικνίσματα

Σαν ψιθυρίζουν τα δέντρα
τα φύλλα λυτρώνονται
στα κλαδιά της αλήθειας
ξέροντας καλά
πως οι βαθιές ρίζες
ονειρεύονται ύψη
στα λικνίσματα του ανέμου.


Η Φωτογραφία από την Μίνα Παπανικολάου

Ματαιώσεις

























Ματαιώσεις - Σοφία Στρέζου

Μέρες και νύχτες
αποστηθίζεις σύννεφα
απομνημονεύοντας
τη λεπτομέρεια της σταγόνας
που πέφτει στα μάτια
σαν σπουδάζουν την αναμονή
απραγματοποίητων συναντήσεων.

Ολοένα απομακρύνεσαι
ρίχνοντας χιόνι
στη λαβωματιά της ψυχής
από τις πολλές ματαιώσεις
θρυμματισμένων υποσχέσεων
μιμούμενος απορριπτέα όνειρα
που σίγασαν
στα μαυσωλεία της λύπης!


Αγκυλωμένα σώματα



















Αγκυλωμένα σώματα 

Στη ζέση του παραμυθιού
αντικριστά
αγκυλωμένα σώματα
με ανοχύρωτα βλέμματα
στενάζουν σε όρια τέλους.

Επιμένουν να καταργήσουν
εξισώσεις που αφορούν
ένα απροσδιόριστο μέλλον
στην περιφέρεια
μιας απρόσμενης λάμψης.

Λησμόνησα

























Λησμόνησα

Λησμόνησα να φορέσω
της αισιοδοξίας το φόρεμα
το κεντημένο με το φως της ψυχής
που μεταμορφώνει
την προσωρινότητα σε αιωνιότητα
μιας παρουσίας μεταβλητής
μπρος στους σταθμούς
ακραίων συναισθημάτων
με αιφνίδιους και αμετάκλητους
αποχωρισμούς…

Απαγορευμένα συναισθήματα



















Είναι η σκέψη της ανάβασης
στη λυπημένη ανταύγεια του φεγγαριού
στη καμπύλη της αλήθειας
που στάζει μόλις σε ένα δάκρυ θλίψης
σαν αφυπνίζονται
απαγορευμένα συναισθήματα
καθώς χάνονται σε ατέρμονες ερμηνείες.

Καμιά επεξήγηση
ή έστω ένα ψήγμα
συναισθηματικής εντιμότητας
για εκείνο το λίγο ουρανό που ζήτησα
και εσύ... αρνήθηκες!
 

Κανένα πέλαγος, Κανένας ουρανός / Έμυ Τζωάννου - Σοφία Στρέζου





















Κανένα πέλαγος, Κανένας ουρανός / Έμυ Τζωάννου - Σοφία Στρέζου

Έμυ Τζωάννου

Κανένα πέλαγος δεν λησμονεί
τα τραύματά του
από τις οργισμένες τρικυμίες του

Κανένας ουρανός δεν σιωπά τους λυγμούς του από τους σπασμούς των ανεμοστρόβιλων

Σοφία Στρέζου

Κανένα πέλαγος δεν λησμονεί
την αλμύρα
από τα δάκρυά μου

Κανένας ουρανός δεν σιωπά
τους αναστεναγμούς
από το άωρο της φυγής σου

Πεφταστέρι


















Πεφταστέρι

Σα δεις ένα αστέρι
να πέφτει στη θάλασσα
μη λησμονήσεις ποτέ
την πτώση…

Το φλογισμένο του σώμα
θάνατο εμπεριέχει!

Ναυαγισμένα όνειρα


























Ναυαγισμένα όνειρα - Σοφία Στρέζου

Άλλη μια φορά ναυαγισμένα όνειρα
απροστάτευτα επιπλέουν
με σκόρπια συντρίμμια συναισθημάτων
στους βυθισμούς της αγάπης.

Ψυχή























Η ψυχή πάντα θα ανιχνεύει τα σύνορα
και της πιο μικρής λεπτομέρειας
που την καθιστούν όμως ικανή
στην λήψη και στην απαγκίστρωσή της
από την φθορά...

Αιωρούμενη πιθανότητα















Αιωρούμενη πιθανότητα

Διστακτικά θωπεύεις παλιές χαρές
που κύλησαν όπως οι στάλες
στο νοτισμένο τζάμι
καταλύοντας
τη διαφάνεια του ονείρου
στα νυχτωμένα σου μάτια.

Κι όσο ο χρόνος περνά
τόσο μεγαλώνουν στη μνήμη
μικροί αποχαιρετισμοί
στο μεταίχμιο του αντίο!

Στα καλέσματα της νύχτας
οι αποκρίσεις μένουν βουβές
κι ας μένουν παράθυρα ανοιχτά
στους κατακλυσμούς των άστρων.

Στους αμφιλεγόμενους χρησμούς
του μέλλοντος
μένει μόνο μια αιωρούμενη πιθανότητα
πως ίσως κάποτε συναντηθούμε
στα όρια εκείνου του Παράδεισου
που δυο αμετανόητες ψυχές θα αναζητήσουν!


Το κενό του ονείρου

























Το κενό του ονείρου

Κερασμένη λύπη
ανοίγει πληγές
στην πιο βαθιά
στην πιο απόκρυφη συνισταμένη
σκιερών αποστάσεων
στην αφή του χρόνου
στο ρήγμα της νύχτας
που στενεύει βράδια απουσίας
συντροφιά με ραγισμένες λέξεις
σε ποιήματα.

Τι κι αν σκουπίζω κηλίδες;

Η ηχώ μιας επίμονης σιωπής
ταξιδεύει σε παλιές κτήσεις
ιχνογραφώντας
το κενό του ονείρου.








Ποιημάτων συλλαβισμός

















Ποιημάτων συλλαβισμός

Συλλαβίζεις το συναίσθημα
μέσα σε ποιήματα
σαν ξεπηδούν από την ιδέα του έρωτα
ακατέργαστες αισθήσεις!

Φως


























Φως

Θάρθει μια μέρα
που θα γίνουμε το ίδιο φως
από το φως της πιο λαμπρής δύσης
στη φωτοδιαλυτή αιωνιότητα.

Κι όταν επάνω μας
θα ρέει η ενέργεια του φωτός
εμείς θα μιλάμε
με σιωπές και βλέμματα
στη ρητή αφαιρετικότητα
των αποσιωπητικών...

Μεγάλη Εβδομάδα

























Μεγάλη Εβδομάδα

Δεν σ’ άγγιξαν
μήτε σε χτένισαν
τα τρομαγμένα πέταλα των λουλουδιών από
κρίνα - πανσέδες - βιολέτες
στα άδεια χέρια των κοριτσιών
πριν τον επιτάφιο
στον ξαφνικό χαμό της γύρης

Ποιο ίσταται;
Ποιο τετέλεσται;

Σε απόρθητα τείχη
εγείρουν τρόπαια πασχαλιάς
αδιάβαστης

Καλό Πάσχα σε όλους και όλες !!!


Ανέγγιχτη πλάνη

























Ανέγγιχτη πλάνη

Στις παρηχήσεις της λύπης
μια πλάνη ανέγγιχτη
στριφογυρνά με ευλάβεια
στων ουρανών τα ύψη

Στις άπνοιες της θλίψης
ένας στεναγμός θροΐζει
περάσματα ιερά
στα αίθρια της νοσταλγίας.

Με ένα κενό στην ψυχή
κρατάω ακόμα
αράγιστο
αξεθώριαστο
άθικτο  
το τελευταίο φιλί
στα μέτωπα του αντίο!